bye bye friendship

het is al laat maar toch moet ik dit van mij afschrijven..
ik ben vanavond geconfronteerd met woorden die mij ontzettend raken..
ik had een hecht groepje vriendinnen voor al meer dan 10 jaar.. het afgelopen jaar liep het ontzettend stroef.. ik kon mij niet meer in hun plaatsen en had dat in een blog gezet om dat van mij af te zetten.. ontzettend dom natuurlijk maar goed wie had gedacht dat ze mij overal achtervolgden met wat ik deed! ik had in mijn blog verteld over hoe ik de vriendschap zag, wat ik nota bene nog aan 1 van mijn vriendinnen had verteld.. precies zo en niet anders had ik het ook in mijn blog vermeld.. ik was er een beetje klaar mee.. nadat mijn blog gepubliceerd was kreeg ik 5 minuten daarna een reactie op twitter dat ze mijn blog had gelezen en kreeg van alles naar mijn hoofd geslingerd.. en ja zij was degene aan wie ik mijn verhaal al eerder had gedaan.. hoe bedoel je vreemd? maar goed ik was mij er wel bewust van dat ik het niet zo tactisch had aangepakt en inderdaad hun hiermee wel gekwetst heb, ik bleef erbij met wat ik had gezecht maar vond wel dat er over gepraat moest worden.. toen net mijn neefje was geboren raakte hij het ziekenhuis in. stress en paniek was er alom, waardoor ik afbelde om te gaan praten.. het was geen probleem en we maakten een nieuwe afspraak die vervolgens door haar werd afgezecht, tsja het leven gaat ook door.. tot afgelopen woensdag wij ook een afspraak hadden dit keer zou een andere vriendin van mij ook aanwezig zijn.. het voelde goed dat er eindelijk over gepraat werd.. die middag had ik roosjes gekocht met een vriendin van mij en een kaartje eraan.. waarop ik had gezegd dat het mij spijt dat ik het op de verkeerde manier heb aangepakt maar dat ik niet van mijn woorden zal verranderen.. met goede bedoelingen.. ik wist dat mijn vriendschap niet te redden viel maar misschien wel kon bereiken om normaal met elkaar om te gaan.. dat was waar ik op hoopte.. 8 uur hadden wij afgesproken, om half 8 kreeg ik een bericht op msn dat ik mijn mail moest lezen en weg was ze weer.. ik las mijn mail waarin stond dat ze onverwachts bezoek had gekregen.. en of ik dan naar mijn andere vriendin wou gaan, ik had geen vervoer en moest om half 6 opstaan dus vond dat niet een goed idee, ik mailde terug om te vragen of zij dan bij mij kon komen maar dat wou ze niet.. nou goed dan, dan houd het op! ik kreeg daarna nog een mailtje terug waarin stond, maandag 28 december is dan onze laatste optie.. ok hoe moet ik dat zien? met andere woorden daarna is het gebeurd? helaas kon ik officieel vandaag niet maar dat werd uiteindlijk afgezegd aan mijn kant.. hey kan gebeuren toch? maar goed uiteindelijk probeerde ik haar te bellen maar er werd niet opgenomen afgelopen woensdag ik heb het 4 keer geprobeerd.. de volgende dag kreeg ik een mail waarin stond dat ze niet thuis was en haar telefoon was vergeten.. begrijp mij nou niet verkeerd maar wie is hier nou een leugenaar dan? ze kreeg toch onverwachts bezoek? of ben ik nou zo dom.. maar ach daar ga ik mij niet druk om maken. tot vanavond, ik zag op hyves dat er een blog was geschreven met de titel: waarheid of leugen? het ging over mij.. ik werd uitgemaakt voor leugenaar en voor pathalogische leugenaar nog wel! kom op zeg we zijn geen 12 nou denk ik, ok wat deed jij afgelopen woensdag dan? maar goed ik heb mij er bij neergelegd, ik was met linda op msn en vertelde haar over het blog, en de woorden die mij ontzettend raakten.. zoals hun mij daar neerzetten zo ben ik niet! er stond zelfs in dat ze 9 jaar geleden mij had moeten confronteren met het feit dat ik een slechte vriendin ben! dus wie is er nou al die jaren schijnheilig geweest? wie is er dan de leugenaar? ik heb nooit 1 van mijn vriendinnen in een slecht daglicht gezet, nooit een verkeerd woord over wie dan ook.. het is jammer maar gelukkig weet ik nu wel waar ik aantoe ben.. de mensen die mij kennen hebben mij vanavond heel duidelijk gemaakt dat ze van me houden om wie ik ben.. en dat ze mij goed genoeg kennen om te weten dat het onzin is hoe er over mij gepraat word! ik ben gelukkig in de liefde en gelukkig met mijn vrienden.. ik wil mijn vriendschap met hun achter mij laten en 2010 ingaan zonder hun.. het is goed zo.. hun ware aard is vanavond getoont en ik denk dat dat heel goed is geweest.. ik ga straks naar angola en laat het achter me.. ik weet nu heel zeker dat het niet waard is om er mee te zitten zoals ik de afgelopen tijd wel heb gedaan! ik laat mezelf niet kennen dus ik zou zeggen goodbye 2009 and hello 2010! en ja zelfs na zon blog zal ik de eer aan mezelf houden om niet met woorden te gaan gooien..

a merry christmas? or a lonely christmas..

ik had me kerst toch iets anders voorgesteld..
het was kerstavond en ik moest oppassen bij mijn broer en schoonzusje.. ik dacht misschien is dat wel beter dan heb ik wat afleiding, nou dat dacht ik verkeerd.. normaal boeit kerst me niet zoveel maar ik had zo gehoopt om het te vieren bij mijn man en zijn familie in angola.. helaas ging dat niet door dus zat ik toch hier in nederland! zoals elk jaar kwam all u need is love op tv, ik had mezelf voorgenomen om er niet naar te kijken.. ik ben nogal snel jaloers hihi maar af en toe zapte ik toch even naar aynil esra zat bij mij op schoot en we keken gezellig samen naar het eerste deel.. natuurlijk kwamen de waterlanders meteen bij mij om hoog.. en esra reageerde nogal onverwachts.. ze keek me aan en zei: ava huilen? en ze pakte mijn telefoon en zei henando bellen? wat fernando is in esra haar taal.. ze is niet dom, ze heeft heem nooit gezien maar weet dondersgoed wie haar oom is.. ze hoeft mijn telefoon maar te zien met onze foto op de achtergrond en ze wil fernando bellen.. ze zijn al echte telefoon buddy's waar ik erg blij mee ben want hij is ook een deel van de familie en dat laat iedereen gelukkig duidelijk merken aan de kinderen.. dus wij gingen fernando bellen.. esa ging kusjes geven door de telefoon en op haar eigen manier eu te amo zeggen, het was gewoon te schattig voor woorden.. die twee zijn nu al beste maatjes! hij ging bij zijn familie kerst vieren en hij had mij gezegd te bellen wanneer ik maar wou zodat we toch nog een beetje samen waren.. de tijd ging maar niet snel en begon me steeds eenzamer te voelen tot vlak naar 12en mijn broer en schoonzusje thuiskwamen.. ik heb met hun gekletst tot ong half 2 snachts toen ik besloot naar huis te gaan, ik moest toch nog alleen over straat ong 15 min fietsen, mijn broer bood aan om te blijven slapen maar ik slaap gewoon liever op mijn eigen bed.. dat is iets wat ik al heb sinds ik klein ben.. ik moest hun bellen als ik thuis was.. het regende en ik ging weg, toen ik de straat uit was merkte ik dat de weg glom, en mijn fiets begon weg te glijden ik stapte af en je kon gewoon schaatsen op de straten.. dus dat werd lopen! op een gegeven moment belde ik fernando voor wat afleiding maar die lag al te slapen en ik wou niet vervelend zijn dus had besloten om me hier doorheen te slepen.. todat ik een auto aan zag komen.. die opeens verdween en van de weg was gegeleden.. toen sloeg de paniek toe.. ik belde mijn broer en die beval mij om terug te komen.. ik zat half te huilen op straat! hoe kwam ik in godsnaam thuis! ik was 5 min verwijdert van mijn broer maar ik moest en zou thuis komen.. dus ik ging doorlopen.. inmiddels was het half 3 en ging mijn telefoon ik was dus al een uur onderweg wat normaal 10 min lopen is.. fernando zijn nummer stond op mijn scherm, yeey wat was ik blij! ik belde terug en kreeg zijn zusje en nichtje aan de telefoon.. ze wouden dat ik veilig thuiskwam dus ze hielden mij gezelschap.. ik heb me kapot gelachen met hun aan de tel en heb wat uitglijders gemaakt.. op een gegeven moment had ik zijn hele familie aan de telefoon op luidspreker en iedereen probeerde mij op te vrolijken zo ging het toch iets sneller.. ik kreeg natuurlijk ook op mijn kop dat ik helemaal alleen snachts over straat liep maar goed het was nou even niet anders.. op een gegeven moment kwam er een groepje jongeren aan die aan het fietsen waren op de spiegelgladde weg.. ze hadden de grootste lol en ik dacht bij mezelf.. wacht maar straks lach ik het hardst en ja hoor.. ze gingen de hoek om en net als domino steentjes vielen ze stuk voor stuk om... ik moest er bij gaan zitten zo erg had ik de slappe lach en fernando zijn familie snapte er niks van! inmiddels had ik al heel wat stoere mannen onderuit zien gaan, dus mijn lol kon niet meer op.. eindelijk thuis aangekomen was het inmiddels half 4 dus 2 uur over gedaan! wat een drama.. ik heb een warme douche genomen en ben lekker onder de wol gekropen! eindelijk is kerst voorbij en nu op naar het nieuwe jaar! dus ik wens iedereen een heel gelukkig nieuw jaar toe

2009/2010

als ik terug blik op het afgelopen jaar kan ik niet zeggen dat het een goed jaar is geweest
integendeel!, veel mensen die mij dierbaar waren om mij heen verloren, de sterfgevallen in mijn familie is nog steeds iets waar ik nog mee bezig ben te verwerken.. vriendschappen zijn kapot gegaan, ziektes zijn er geweest en nog steeds.. kortom allemaal nare dingen.. nou heb ik gelukkig een lieve vriend die mij dag in dag uit heeft gesteund ook al was hij niet naast mij.. ik mag mijzelf heel erg gelukkig prijzen met zon man als hij.. nu ik terug kijk ben ik ook erg dankbaar voor de mensen die in mijn leven zijn, die mij steunen en op wie ik kan bouwen.. nou ben ik iemand die vooruit kijkt in de toekomst en niet teveel terug blikt op wat er gebeurd is in het verleden, en ik zie 2010 al helemaal mijn jaar worden!, nee ONS jaar... mij en fernando, mijn eigen familie, mallika danny en djaya en linda, kelly jayden en nathan.. voor iedereen heb ik een zakje met wensen waarvan ik weet dat die uit zullen gaan komen! we hebben het toch allemaal wel verdient? 2009 hoop ik snel te vergeten en straks van elke dag te gaan genieten samen met al deze mensen om mij heen.. al met al wensen ik en fernando iedereen een hele fijne kerst en een spetterend maar vooral en heel mooi nieuw jaar met alle geluk in de wereld

kus van meneer en mevrouw cahiel

and then there was no light...

aaf op weg naar linda in de bus, het is niet de eerste keer dus dat moet toch geen probleem zijn? nou wel dus!!!!

hoe dom kan je zijn! linda woont in een dorpje ergens in de middle of nowere, en als je bij een bocht komt en je ziet stoplichten moet je heel snel op je knopje drukken anders ben je te laat, nu was het nacht dus ik zag het niet zo goed maar zag wel lichtjes XD dus af dacht drukkennnnnnn!!! ik stapte uit en was blij dat ik er was.. todat de bus wegreed en ik dacht huh? dit kan niet waar zijn! waar the hell ben ik in godsnaam! ik moest even tot bezinning komen maar kwam er al snel achter dat ik 1 te vroeg had gedrukt, nu denk je whats the big deal? nou in dorpjes zijn geen lichtjes aan de weg en er is geen bushalte elke 5 minuten.

ik belde linda op om raad wat moet ik doen? help!
ze zei me dat ik even moest kijken hoelaat de volgende bus kwam en dat ik dan beter kon wachten, dus ik ging kijken maar zou dan een uur moeten wachten,
ik besloot om te gaan lopen, op me rode schoentjes met hakjes :D zo verstandig!
maargoed het was het 1 of het ander, wachten in het donker met geen huizen of mensen of licht om je heen, of lopen in het donker met geen huizen of mensen of licht om je heen.. ik vertrouwde erop dat de lampen van de auto's mij wel op weg zouden helpen.. ik begin vol goede moed aan mijn tocht, mallika had ik aan de telefoon en die vroeg of ze haar vriend danny moest bellen zodat hij mij kon ophalen, heel lief maar ik had geen idee waar ik was en ook al wist ik dat wel hij zou mij niet kunnen zien in het donker en een mogelijkheid om daar te stoppen met de auto was er niet, dus dat werd hem ook niet, ik weet alleen wel dat het voelde net alsof ik was beland in een dropping en wie als eerste de finish vond kreeg een zak snoep! ( dat had ik vroeger eens gewonnen toen ik eerste werd met een dropping op de camping) na 5 minuten een snelle pas begon ik mijn voeten te voelen en vond het ook wel eng, op elk eikeltje dat ik ging staan keek ik verschrikt achterom! maar ik zag niks todat er weer wat auto's aankwamen dus ik blijXD maar ik vergat dat de auto lampen je nacht blind maken, dus toen die voorbij waren was ik helemaal verblind en kwam in de greppel terecht... ik wist me weer te concentreren op de weg, en dacht alleen maar aan lin haar huisje waar ik straks mijn voeten op de bank kon gooien.. gelukkig heb ik hele lieve vriendinnen want het ene wisselgesprek na de ander die kwam eerst linda dan mallika toen linda weer toen mallika dus besloot ik ze beide weg te drukken.. ( ik ben niet zo telefoon technisch) na weer terug te hebben gebeld zag ik in de verte lichtjes:O yeeeeeeeey wat was ik blij XD na mijn 4e sigaretje om warm te blijven deed mijn ademhalen weer pijn dus de pas ging wat langzamer.. eindelijk zag ik het staan suameerXD ik ben weer thuis en lin heeft goed voor me gezorgd! nu lekker onder de dekens en het morgen maar even van mij afshoppen..

greetzzz zo ziet suameer eruit!

mijn soulmate..

er was eens eens een klein mooi meisje.. geadopteerd uit sri lanka die heel mooi lief zorgzaam en attent is.. en ik ben de gelukkige om haar mijn beste vriendin te noemen! al 8 jaar zijn we onafscheidelijk, misschien inmiddels al meer.. we hebben elkaar ontmoet op een vreemde wijze.. in de discotheek! zij keek mij aan met een blik die kon doden en ik kon haar kop niet uitstaan.. waarom? waarschijnlijk omdat ik gewoon jaloers was op zon mooi koppie XD er werd wat arrogant heen en weer gekeken todat ik op een gegeven moment een vroegere vriend tegen het lijf liep! hij wou me voorstellen aan de mensen met wie hij is was, en je raad het al... 1 daarvan was mallika! maar op een vreemde manier klikte het meteen.. het was zo gezellig dat diezelfde avond ze mij vroegen mee naar lelystad te gaan om daar te logeren.. mal en ik ( die ik dus inmiddels misschien 2 uurtjes kon ) naar mijn huis om mij spullen te pakken en even een briefje voor ons mem te schrijven.. zo gezegd zo gedaan en waren we onderweg naar lelystad. onwennig was ik niet, wat ik meestal wel heb, dus ik wist meteen dat het goed zat! vanaf die dag waren we onafscheidelijk, wat ik met haar heb meegemaakt in 8 jaar tijd is niet om op te schrijven, mooie momenten en niet mooie momenten, maar we bleven elkaar door dik en dun steunen.. mallika had een fout vriendje, waardoor uiteindelijk mallika half bij ons introk, zo werd ze kind aan huis.. mijn moeder is ook haar moeder, niet dat ze geen ouders hier heeft! want dat zijn waarschijnlijk 1 van de liefste mensen die ik ooit heb ontmoet. maar door de situatie vond ze het zelf niet prettig om terug naar huis te gaan, dus besloten we dat ze lekker bij ons bleef.. wat ik natuurlijk geen enkel probleem vond, op een gegeven moment begon ze mijn moeder net als mij ook mem te noemen en dat is altijd zo gebleven.. mallika stikt nu van de moeders hahah ben er wel eens jaloers op! ;) we hebben elkaar door nare periodes heen gesleurd, na alle ellende heeft ze een ontzettend mooi gezinnetje en ik mag mij een trotse tante noemen van hun mooie zoontje djaya XD ze is mijn alles, mijn soulmate..... i love you

dagje alkmaar

gisteren hadden we een impuls.. we moesten eerst naar leeuwarden linda kelly nathan jayden en ik, daarna zouden we naar zwolle, tenminste dat was de bedoeling hahaha we hadden geen tom tom dus we deden alles uit ons blote hoofd.. nou leek ons ( lin en aaf) het meest voor de hand liggende om bolsward aan te houden, nou dat hadden we goed mis! een uur verder en nergens een zwolle te bekennen.. ja we kwamen steeds dichter bij amsterdam, 89 km om precies te zijn, en toen wisten we.. er klopt iets niet! hahah we kwamen alkmaar tegen en besloten om daar de stad in te gaan! achteraf was dat helemaal nog niet zo'n slecht idee XD iedereen was wat moe van de lange reis.. maar uiteindelijk hebben we er een leuke middag van gemaakt! wonder boven wonder heb ik niks gekocht, ja een truitje van 5 euro..maar heb me geld netjes bewaard en ben er best wel trots op lol lin daarintegen hahahah heeft voor de kinderen de winter garderobe aangevuld. met hele mooie kleertjes. en kell heeft haar verwend met nieuwe schoenen en oorbellen! gisteren waren ze 2 jaar samen XD op naar de volgende 20 zou ik dan maar zeggen... de terug reis verliep vlekkeloos todat we 10 km van drachten waren verwijdert. jayden was het zat en zette het op een brullen.. de arme pop hij deed niks anders dan overgeven door de verkoudheid en het slikken en snikken.. al het eten van de dag kwam er weer uit.. dus linda moest dat eerst allemaal nog opruimen.. gelukkig ging het vandaag weer goed met de kleine pop.. al met al was het een leuke maar lange dag..

roddels roddels en mijn verhaal

er zit mij iets dwars..

door mijn vorige blog die ik inmiddels heb verwijdert omdat ik verwijten naar mijn hoofd kreeg..
waarin ik vertelde hoe ik mijn vriendschap zag met mijn vriendinnen.. waar ik al 12 jaar mee bevriend was/ben ik heb het verhaal opgeschreven zoals ik het zag en zoals ik mij voelde, wat natuurlijk helemaal verkeerd opgevat is.. opzich is het logisch, maar waarom? we waren een hecht vriendengroepje, maar iedereen wist van elkaar dat er onderling geroddelt werd over de ander.. en die roddels heb ik in mijn blog geschreven.. waarvan ik in de eerste instantie dacht dat hij prive was, dus wat puur voor mijzelf was, maar helaas bleek dat niet het geval, nou ja helaas... mischien ook wel beter, iedereen heeft wel eens een impuls en zo had ik de mijne ook.. van josje kreeg ik te horen dat ik op mocht rotten naar angola en er eindelijk weer een gehucht minder in drachten zou zijn, hoe moet ik daar op reageren? ik heb genoeg verwijten terug te gooien maar ik doe het niet. was niet iedereen die 12 jaar een beetje de schijn aan het ophouden tegen over elkaar? zoals ik daarvoor zei in mijn blog was het, het waard? ik had niet verwacht dat de vriendschap nu helemaal zou beeindigen maar het gaat zoals het gaat.. zoals mijn vriend mij vanavond vertelde nadat ik het hem had uitgelegd, hij zei schat ik heb geen vrienden, geen 1 alleen enkele kennisen.. waarom? nou hij zei.. toen ik ze nodig had waren ze er niet.. en dat voelde ik precies zo de afgelopen periode. en dan word er gezegd, ja hoor jij belde of smste vaak.. als je iets niet van 1 van je beste vriendinnen hoort dan moet je toch weten dat er iets aan de hand is? maar goed dat zal wel aan mij liggen.. het is jammer dat het zo moet gaan.. ik had het liever zelf anders aangepakt, maar kan de tijd niet terug draaien.. en wie weet wil ik dat ook wel helemaal niet... ik heb niks aan vuile trut en stom gehucht en leugenaar enweet ik wat ik allemaal ben.. ik word beoordeelt op iets waar wij alle 5 aan bijdragen misschien moet daar eens aan gedacht worden.. het spijt me voor de mensen wie ik hier mee gekwetst heb maar doen we dat elkaar al jaren niet aan?